info@deovertocht.nl | Telefoon: 06 2269 9868

Herberg van Vertrouwen nu echt!

Gisteren precies een jaar geleden heb ik een knobbeltje in mijn borst ontdekt. 10 tergende dagen lang heb ik mijn einde in alle kleuren en gradaties voorgesteld en doorgevoeld.

Ik heb drie dagen lang niet gegeten en niet geslapen.  Ik was in totale paniek. Voornamelijk om mijn kinderen trouwens.

Na die drie dagen echter kwam plotseling een enorme rust op me neerdalen en ik voelde alleen maar daadkracht en vechtlust. Het was wonderlijk. Een kracht buiten mijzelf die ik zelf God durf te noemen.

 

Na de onderzoeken bleek dat knobbeltje een onschuldige cyste te zijn. Ik was perplex. Dat ik niet ziek zou zijn was de enige optie waarmee ik geen rekening mee heb gehouden.

Het kostte mij weer twee weken om aan het goede nieuws te wennen. Ik had plotseling mijn leven weer terug en dat besef heeft iets in mij doen verschuiven.

 

Het leven had opeens veel diepere dimensies en ik zag opeens veel helderder waar het leven om gaat. Waar het in mijn leven om gaat. Ik hoefde geen bucket list meer.

Geluk en vervulling zaten opeens in de meest simpele en kleine dingen als om de tafel zitten met mijn kinderen, of mijn ogen dicht doen, zittend op mijn Taizé krukje, of in het onbedaarlijk kunnen lachen om een grappig filmpje op Youtube.

 

Op een nog dieper niveau werd het mij ook weer duidelijk waar ik niet meer wilde zijn, waar ik geen energie meer aan wilde verspillen waar die energielekken zaten.

En ik heb keuzes gemaakt. Trouw aan mezelf, onbevreesd voor de ingrijpende (financiële) gevolgen waar ik degelijk van bewust was.

 

In die helderheid kon mijn lang gekoesterde droom eindelijk ruimte krijgen. Mijn prachtig mooie landhuis ergens in de heuvels waar ik mensen ontvang die het op een of andere manier moeilijk hebben. Omdat ze moe zijn van het vechten, omdat ze op kruispunten staan in hun leven en niet weten welke kant ze op moeten.

 

Ik zie mezelf met ongeveer 7 anderen in dat landhuis rondlopen. Mensen die in mijn droom delen. Getalenteerde, enthousiaste, mooie, positieve mensen.

En ik zie een grote keuken waar druk gekookt wordt en een lange houten tafel waar we met velen aan kunnen schuiven.

Een open vuurplaats met ketterend vuur waar ik stil naast zit en aandachtig naar iemand luister.

En een rustig ingerichte ruimte waar we bij zacht kaarslicht met elkaar zingen ….zingen….zingen en stil zijn…

 

De Herberg van Vertrouwen, een bezinningscentrum, landhuis, klooster, herberg, kasteel…hoe je het ook maar noemt. Hoe het er ook uitziet.

In mijn droom heel groot, met vele plekken waar zich een dynamisch gemeenschap mag vormen. Mensen die vrij komen en gaan en van tijd tot tijd terugkeren.

 

Omdat ik zo diep in deze droom geloof heb ik een eerste stap gezet om mijn Herberg van Vertrouwen een fysieke plek te geven. Hier in Kampen.

Geen landhuis in de heuvels, geen klooster, geen kasteel…hoewel ik dat allemaal al zie in dit eenvoudig klaslokaaltje:

 

 

Want weet je, de betekenis hangt niet van de grootte van een ruimte af maar van datgene wat je er zelf inbrengt.

 

Wat ik erin breng?

Mateloos vertrouwen, goede moed, vrolijkheid, warmte, aandacht, verdieping en heel veel mooie muziek!

En dan groeit de ruimte vanzelf wel. Wie weet, over een jaar of 8 wellicht tot een heuse landhuis in de heuvels!

 


No Comments

Comments are closed.